Yokluk

Bir güneşli kış günü… Kuşlar keyifli..İnsanlar mutlu…Tatil günü neşesi sarmış  ortalığı…Balkonda iki genç.. Birisi ağlamaklı..Diğeri güneşe çevirmiş yüzünü  ,içini ısıtıyor.

-Hakan ben çok kötüyüm..

-Neden dostum?

-Nefes alamıyorum..Boğuluyorum..

-Neden?

-Neden olacak ..Gelecek ne olacak diye düşünmekten..Yarın ne yapacağım

nasıl altından kalkacağım ,bunca borcun altından diye düşünmekten..

-Ne geçiyor eline ..Düzeliyormu böyle düşününce..?

-Düzelmiyor aksine fiziksel olarak da travmaya giriyorum..Ama ne yapayım elimden bir şey gelmiyor..

-Bak dostum..Yokluk denilen gerçek zaten yok görünüyor.Var olmasını istediğin her ne ise onun olması için istemelisin..

-İstiyorum..

-Nasıl istiyorsun?

-Çok istiyorum..Benimde hakkım değil mi rahat yaşamak,borçsuz yaşamak..

-Hakkın tabi ancak nasıl istediğine bağlı.

-Nasıl nasıl?

-Yok dediğin her şeyin gerçekten yok olduğunu kabullenip, ona göre yaşamalısın..Hayatında her şeyi var  kabul edip eskisi gibi yaşayarak yeni bir yaşam kuramazsın..

-Hımmm yoksa yok yani…

-Evet yok sa yok…Sigara içmek  kesene ve sağlığına zarar ama sen bırakmıyorsun…Onun için çaba gösteriyorsun..Oysa senin için sigara yok olmalı.Yok edilmesi için çaba göstermen gerekmekte..

-Anladım..

-Anladığını zannetmiyorum..O yüzden yokluğu kabullenemiyorsun..

-Yeter be Hakan..

-Yetsin ozaman ..Ancak şunu unutma..eskisi gibi olmamak için ,yeni bir şeyler söylemen lazım..

-Söylemek istiyorum..

-Söyle o zaman..

-Demir alma vakti gelmiş limandan..

-Hımm cuk oturdu..

-Limanda bıraktım eski elbiselerimi.. Çırılçıplak çıktım yola..

-Bak bu daha hoş oldu..

-Varmak istediğim limanı bilmesem de,  beni yeniden var edecek  yarını biliyorum..

-Öpüyorum seni..

Hava hafif ayaza çevirdi…İki arkadaş …bekar evinin yanmayan sobalı odasına girdiler…

Ertuğrul Çınar

http://ad.zanox.com/ppc/?23718072C73927264T